1- گفتن «مَعاذَ اللَّهِ» به تنهايى کفايت نمى‌کند، بايد از گناه فرار کرد. «اسْتَبَقَا»
2- گاهى ظاهر عمل يکى است، ولى هدف‌ها مختلف است. (يکى مى‌دود تا به گناه آلوده نشود، ديگرى مى‌دود تا آلوده بکند.) «اسْتَبَقَا»
3- هجرت و فرار از گناه، لازم است. «اسْتَبَقَا الْبابَ»
4- بهانه‌ى بسته بودن در براى تسليم شدن در برابر گناه کافى نيست، بايد به سوى درهاى بسته حرکت کرد شايد باز شود. «اسْتَبَقَا الْبابَ»
5- مجرم معمولًا از خود جاى پا باقى مى‌گذارد. «قَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ»*
6- گاه بايستى سرزده به منازل و محل کار سرکشى کرد. «أَلْفَيا»*
7- گاهى شاکى، خود مُجرم است. قالَتْ ما جَزاءُ ...
8- گنهکار براى تبرئه خود، از عواطف واحساسات بستگان خود استمداد مى‌کند. «بِأَهْلِکَ»
جلد 4 - صفحه 187
9- صاحبان قدرت معمولًا اگر مقصّر باشند، ديگران را متّهم مى‌کنند. «مَنْ أَرادَ بِأَهْلِکَ سُوءاً»*
10- مجرم براى تبرئه خود، به ديگران اتهام مى‌بندد. «أَرادَ بِأَهْلِکَ سُوءاً»
11- چه بسا سخن حقّى که از آن باطل طلب شود. (کيفر براى کسى که سوء قصد به زن شوهردار دارد، حرف حقّى است، امّا چه فردى سوء قصد داشته بايد بررسى شود) «أَرادَ بِأَهْلِکَ سُوءاً إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ»*
12- زليخا عاشق نبود، بلکه هوس‌باز بود؛ چرا که عاشق حاضراست جانش را فداى معشوق کند، نه اين که او را متهم و به زندان افکند. أَرادَ بِأَهْلِکَ سُوءاً ...*
13- زندان و زندانى نمودن مجرمان، سابقه تاريخى دارد. «يُسْجَنَ»
14- اعلام کيفر، نشانه‌ى قدرت همسر عزيز بود. «يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ»
15- عشق هوس‌آلود، گاهى عاشق را قاتل مى‌کند. «أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ»
16- زليخا داراى نفوذ در دستگاه حکومتى و خط دهنده بوده است. «إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ»*