تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا رَأى قَمِيصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قالَ إِنَّهُ مِنْ کَيْدِکُنَّ إِنَّ کَيْدَکُنَّ عَظِيمٌ «28»
فَلَمَّا رَأى قَمِيصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ: پس چون بديد عزيز پيراهن يوسف را دريده از عقب، روى به زليخا کرد از روى غضب. قالَ إِنَّهُ مِنْ کَيْدِکُنَ: گفت اين بدى يا اين کارها از مکر و حيله شما زنان است. خطاب به زليخا و امثال اوست از زنان مکّاره و حيله‌باز که به مکر و حيله افساد بزرگى نمايند. إِنَّ کَيْدَکُنَّ عَظِيمٌ: بدرستى که کيد شما بزرگ است، زيرا کيد زنان زود در دل مى‌آويزد و بسيار در نفس تأثير مى‌کند، و نيز کيد زنان با مردان به مواجهه است، لکن وسوسه شيطان به مکاتبه باشد.
«1» همان مصدر.
جلد 6 - صفحه 209
کلام بعضى علما که فرمود «1»: خوف من از زنان بيشتر است از شيطان، زيرا حق تعالى در قرآن مجيد کيد شيطان را بر سمت ضعف و وصف فرموده «إِنَّ کَيْدَ الشَّيْطانِ کانَ ضَعِيفاً» و در باره کيد زنان فرموده «إِنَّ کَيْدَکُنَّ عَظِيمٌ».
در خبر است «2» چون يوسف عليه السّلام نبوت و پادشاهى يافت، روزى جبرئيل نزد او نشسته بود جوانى از خدمه نزد او آمد جامه چرب در بر و چيزى از آلت مطبخ به دست. جبرئيل گفت: اى يوسف اين جوان را مى‌شناسى؟ فرمود:
نه. گفت: اين همان کودک است که براى تو گواهى داد در گهواره. يوسف فرمود: او را بر من حقى است، بفرمود تا آن جامه را بيرون آورده خلعتى گران‌مايه به او پوشانيده، پس او را منصب وزارت داد.
تبصره: اينجا اشارتى، و در آن اشارت بشارتى است، که اگر کودکى نابالغ بدون اختيار به سبب شهادت به حق، درجه وزارت يافت؛ اى موحدى که هفتاد سال به حقيقت بر توحيد و عدل و تنزيه بارى تعالى گواهى دهى، عجب نباشد در بهشت درجه امارت و ولايت يابى. و ايضا اگر طفلى تنها گواهى داد بر برائت ساحت يوسف وزارت يافت، عجب نباشد آن کس که با خدا شهادت دهد بر نبوت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در فرمايش «قل کفى باللّه شهيدا بينى و بينکم و من عنده علم الکتاب» استحقاق وزارت و خلافت را دريابد.