تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنْ کانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَکَذَبَتْ وَ هُوَ مِنَ الصَّادِقِينَ «27»
«1» تفسير ابو الفتوح ج 6 ص 372.
«2» در تفسير منهج الصادقين ج 5 ص 35.
جلد 6 - صفحه 208
وَ إِنْ کانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ: و اگر هست پيراهن يوسف دريده شده از عقب. فَکَذَبَتْ: پس زليخا دروغ مى‌گويد. وَ هُوَ مِنَ الصَّادِقِينَ: و يوسف از راست‌گويان است، چه اين حال دلالت دارد بر آنکه يوسف از او گريخته و زليخا از عقب پيراهنش را کشيده لذا پاره شده.
از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مروى است که «1» چهار کودک را پيش از وقت تکلّم، حق تعالى به سخن درآورد: اول پسر ماشطه فرعون. دوم- گواه يوسف عليه السّلام. سوم- صاحب جريح راهب. چهارم- عيسى عليه السّلام چنانچه تفسير آن در سوره «البروج» بيايد ان شاء اللّه تعالى.
پس خداوند سبحان القاى شهادت فرمود بر زبان کودک شيرخواره از کسان زليخا تا الزام حجت باشد بر زليخا.