«ظَنَّ» به معناى اعتقاد و علم نيز استعمال شده است. زيرا در آيه قبل، يوسف به صراحت وقاطعيّت از آزادى يکى واعدام ديگرى خبر داده است. بنابراين «ظَنَّ» در اينجا به معناى گمانِ همراه با شک و ترديد نيست.
«بِضْعَ» به عدد زير ده گفته مى‌شود و اکثر مفسّران مدّت زندان حضرت يوسف را هفت سال گفته‌اند.
در بعضى تفاسير، جمله‌ى «فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ» را اينگونه ترجمه کرده‌اند که «شيطان ياد پروردگار را از ذهن يوسف برد و او به جاى استمداد از خداوند به ساقى شاه توجّه کرد» و اين براى يوسف ترک اولى بود و لذا سال‌هاى ديگرى را نيز در زندان ماند. امّا صاحب‌الميزان مى‌نويسد: اينگونه روايات خلاف قرآن است، چون قرآن يوسف را از مخلصين دانسته و شيطان به مخلصين نفوذ ندارد. به علاوه در دو آيه بعد آمده که «قالَ الَّذِي نَجا مِنْهُما وَ ادَّکَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ» فراموش کننده بعد از مدتّ‌ها يوسف را به خاطر آورد، از اين معلوم مى‌شود که فراموشى مربوط به ساقى بوده است نه يوسف.