1- انبيا نيز از طرق معمول، مشکلات خود را حلّ مىکنند، و اين با توحيد و توکّل منافاتى ندارد. «اذْکُرْنِي عِنْدَ رَبِّکَ»
2- هر تقاضايى رشوه نيست. «اذْکُرْنِي عِنْدَ رَبِّکَ» يوسف براى تعبير خواب، مزد و رشوهاى درخواست نکرد، بلکه گفت: مظلوميتم را به شاه برسان.
جلد 4 - صفحه 211
3- براى اثبات بى گناهى و پاکى خود از هر طريق سالم براى رساندن شکواى خود به گوش مسئولين بهره ببريد. «اذْکُرْنِي عِنْدَ رَبِّکَ»*
4- کاخ نشينى و رفاه و آسايش، زمينهساز فراموش کردن درد و رنج گرفتاران و بيچارگان است. ناجٍ ... فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ*
5- معمولًا افراد بعد از رسيدن به پست، مقام و رفاه، دوستان قديمى را به فراموشى مىسپارند. «فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِکْرَ رَبِّهِ»
6- خروج يوسف از زندان و رفع اتهام از او، با اهداف شيطان ناسازگار بود، لذا دسيسه نمود. «فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ»