«يُغاثُ النَّاسُ» يا از «غوث» است، يعنى مردم از جانب خداوند يارى مىشوند و يا از «غيث» است، يعنى باران مىبارد و حوادث تلخ پايان مىپذيرد. «1»
هفت گاو فربه و لاغر و هفت خوشه سبز و خشک که در خواب آمده بود، توسط يوسف به 14 سال نعمت و قحطى تعبير شد، امّا سال پانزدهم که سال نزول باران و فراوانى بود و در خواب پادشاه نيامده بود، خبر از غيب است که يوسف از جانب خداوند مطرح کرد، تا زمينه براى اعلام نبوّتش فراهم باشد. ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذلِکَ عامٌ ...
«1». تفسير الميزان.
جلد 4 - صفحه 219
شرايط يک مديريّت کارآمد در جامعه:
1. اعتماد مردم. «إِنَّا نَراکَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ»
2. صداقت. «يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ»
3. علم و دانايى. «عَلَّمَنِي رَبِّي»
4. پيشبينى صحيح. «فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ»
5. اطاعت مردم. زيرا مردم طرح يوسف را اجرا کردند.