در اين چند آيه، خداوند متعال مسير رشد خردمندان و اولوا الالباب را اين گونه ترسيم مى‌کند: به ياد خدا بودن، فکر، رسيدن به حکمت، تسليم انبيا شدن، استغفار، خوب مردن، در انتظار الطاف الهى و سرانجام نجات از رسوايى و خوارى قيامت.
در آيات قبل ايمان خردمندان به خداوند و قيامت مطرح بود و در اين آيه ايمان به نبوّت نيز مطرح شده است. «ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِکَ»
تکرار «ربّنا» در سخنان اولواالالباب، نشان شيفتگى آنان به ربوبيّت الهى است.
اولوا الالباب، هم عزّت دنيا را مى‌خواهند و هم عزّت آخرت را. جمله‌ى «آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِکَ» مربوط به دنياست که خداوند وعده‌ى نصرت به اهل حقّ داده است: «انّا
جلد 1 - صفحه 679
لننصر رسلنا» «1» وجمله‌ى «وَ لا تُخْزِنا» مربوط به عزّت در آخرت است.