مشرکان مکّه ويهوديان مدينه به خاطر مسافرتهاى تجارتى، سر وسامان داشتند، ولى مسلمانان به خاطر هجرت به مدينه و از دست دادن مال و دارايى وزندگى خود در مکّه و همچنين محاصرهى اقتصادى، در فشار و تنگنا بودند. اين آيه مايهى تسلّى آنهاست.
در روايتى از حضرت على عليه السلام آمده است: «ماخير بخير بعدها النّار» «1» خير و خوشىهايى که به دنبال آن آتش باشد، ارزشى ندارند. لذّتهاى کوتاه مدّت و عذاب ابدى براى کافران، ولى سختىهاى موقّت و آرامش وآسايش ابدى از آنِ مؤمنان است.