تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ «53»
و من نفس خود راتبرئه نمىکنم، چرا که نفس آدمى بدون شک همواره به بدى امر مىکند، مگر آن که پروردگارم رحم کند که همانا پروردگار من آمرزندهى مهربان است.