تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلا کَيْلَ لَکُمْ عِنْدِي وَ لا تَقْرَبُونِ (60)
فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ: پس اگر نياريد به من آن برادر را. فَلا کَيْلَ لَکُمْ عِنْدِي: پس شما را نزد من مکيلى و طعامى نيست. وَ لا تَقْرَبُونِ: و نزديک نشويد به من و در ولايت من نيائيد و گرد من مگرديد.
نکته: قوله «و لا تقربون» نهى يا نفى است معطوف بر جزاء شرط.
چون يوسف آن فرمايشات به ايشان نمود: