تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَکُمْ مِنْ أَبِيکُمْ أَ لا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْکَيْلَ وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ (59)
وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ: پس چون يوسف کار سفر ايشان آماده و هريک را يک شتر بار دارد، گفتند: يک شتر بار براى برادر ما که در خدمت پدر است بدهيد. فرمود: من بعدد اشخاص بار دهم نه به عدد شتران. ايشان مبالغه نمودند.
قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَکُمْ مِنْ أَبِيکُمْ: فرمود يوسف بياوريد به من برادرى که براى شما باشد از پدر شما يعنى بنيامين. أَ لا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْکَيْلَ: آيا نمى‌بينيد
«1» تفسير منهج الصادقين ج 5 ص 57 و 58.
جلد 6 - صفحه 248
بدرستى که من مى‌پيمايم پيمانه را و حق کسى را باز نمى‌گيرم. وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ: و من بهترين فرود آرندگانم، يعنى در فرود آوردن مهمانان و اکرام و احسان با ايشان دقيقه‌اى فروگذار نکنم و کمال محبت به آنان منظور دارم.