اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَإِن لَم تَأتُونِي بِه‌ِ فَلا کَيل‌َ لَکُم عِندِي وَ لا تَقرَبُون‌ِ (60)
پس اگر نياوريد او را پس ديگر کيلي نزد من نداريد و نزديک بمن نشويد شما را بخود راه نميدهم.
جلد 11 - صفحه 223
در قرآن مجيد در بسياري از آيات شريفه وعد و وعيد را مخلوط فرموده که اگر ايمان آورديد و عمل صالح بجا آورديد و تقواي از معاصي جَنّات‌ٍ تَجرِي تَحتَهَا الأَنهارُ نصيب شما است خالدا فيها و اگر ايمان نياورديد و بکفر و شرک و ظلم و فسق و فجور باقي مانديد ناراً خالِداً فِيها داخل خواهيد شد حضرت يوسف اولا وعده داد که اگر برادر خود را آورديد بشما کيل کامل ميدهم و ضيافت ميکنم و پذيرايي مينمايم و ثانيا تهديد و تخويف به اينکه فَإِن لَم تَأتُونِي بِه‌ِ اگر نياورديد و با عذاري که پدرش نگذارد يا بچه بود طاقت مسافرت نداشت يا خود او راضي نشد و حاضر نشد بيايد يا اعذار ديگر آورديد و او را همراه خود نياورديد فَلا کَيل‌َ لَکُم عِندِي ديگر جنس بشما نميفروشم بهر قيمتي که بخواهيد و دانه‌اي بشما نميدهم وَ لا تَقرَبُون‌ِ بلکه جلوگيري ميکنم که شما را در شهر مصر که معني قرب است راه ندهند چون حضرت يوسف عليه السّلام ميدانست که آنها احتياج شديد دارند در اينکه چند ساله خشک‌سالي بگندم و محلّي جز نزد يوسف نيست که بتوانند از آنجا تحصيل کنند و ناچار هستند که باز برگردند و بدون برادر آنها را راه نميدهند بهر قيمتي تمام شود او را خواهند آورد