حضرت يوسف که در آيات قبل از او با تعابيرى چون؛ «صادق، محسن، مخلص» ياد شده، يقيناً بيت المال را به پدر وبرادران خود نمىبخشد و ممکن است که پول غلّه را از سهم و ملک شخصى خود داده باشد.
پول را برگرداند تا بىپولى، مانع سفر دوم آنها نشود. «لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ» علاوه بر آنکه برگرداندن پول، نشانه صميميّت و نداشتن سوءقصد از اصرار برآوردن برادر است و مخفيانه در بين کالا گذاردن نشانه بىمنّت بودن وحفظ از دستبرد سارقين است.
يوسف که ديروز برده و خدمتکار بود، امروز غلام و خدمتکار دارد. «لِفِتْيانِهِ» اما در هنگام ملاقات برادران، نه انتقام گرفت و نه گلايهاى نمود و نه کينهاى داشت. بلکه با برگرداندن سرمايه آنان، به آنها توجّه داد که من شما را دوست مىدارم.