1- اعتماد سريع به کسى که سابقه تخلّف دارد، جايز نيست. «هَلْ آمَنُکُمْ»
2- ياد خاطرات تلخ گذشته، انسان را در برابر حوادث آينده بيمه مىکند. «هَلْ آمَنُکُمْ ... عَلى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ»
«1». تفسير کبير.
جلد 4 - صفحه 244
3- با يک شکست يا تجربهى تلخ، خود را کنار نکشيم. هَلْ آمَنُکُمْ عَلَيْهِ ... فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً يعقوب بار ديگر فرزند دوم را با توکل به خدا به برادران تحويل داد.
4- برادران يوسف، خود را حافظ پنداشتند، «إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ» امّا حضرت يعقوب تذکّر داد که خداوند حافظ است. فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً ...*
5- بر عوامل ظاهرى و مادى هر چند فراوان باشند تکيه نکنيم، تنها بر خدا توکّل کنيم. «فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً»*
6- با توجّه به رحمت بىنظير الهى و با توکل به خداوند، به استقبال حوادث زندگى برويم. «فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»
7- سرچشمه حفاظت، رحمت است. «فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»