حضرت يعقوب عليه السلام به هنگام سفر برادران به مصر چهار نکته توحيدى مى‌گويد:
اوّل: «ما أُغْنِي عَنْکُمْ»، يعنى من با اين سفارش ورود از چند در نمى‌توانم چيزى از مقدّرات خدا را از شما دور کنم.
دوم: در آيه قبل فرمود: «إِلَّا أَنْ يُحاطَ بِکُمْ»، يعنى مگر آنکه همه شما به گونه‌اى که تصوّر نمى‌کرديد گرفتار حادثه‌اى شويد.
سوم: در آيه‌ى 64 فرمود: «فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً».
چهارم: در آيه 67 فرمود: «عَلَيْهِ تَوَکَّلْتُ».
آرى، رسول خدا سراپا توجّه به خدا و توحيد دارد، امّا فرزندان يعقوب در سفر تنها مى‌گفتند:
«وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ» يعنى ما خودمان برادرمان را حفظ مى‌کنيم. در اين گفتگوها سيماى موحّد مخلص، با افراد عادّى به زيبايى نشان داده مى‌شود.*