تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِکِ وَ لِمَنْ جاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ (72)
قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِکِ: گفتند: مشربه ملک را نمىيابيم و آن پيمانه بود از طلا که به آن کيل مىنمودند. و منادى که کارگزار و بزرگترين ملازمان بود گفت: وَ لِمَنْ جاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ: و هرکه بياورد پيمانه را براى او باشد يکبار شتر از طعام. وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ و من دادن آن، کفيل و ضامن هستم. برادران قسم خوردند و از اين قسم تبرى نمودند.