1- مجازات سرقت در ميان بعضى اقوام گذشته، بردگى سارق بوده است. «فَهُوَ جَزاؤُهُ» به گفته تفسير مجمعالبيان، مجازات سرقت، بردگى به مدّت يک سال بوده است.
2- در قانون استثنا و تبعيض وجود ندارد، هرکس سارق بود برده خواهد شد.
«مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ»
3- با تفهيم جرم و بيان قانون و عقوبت آن، اعتراض متّهم را به حداقل کاهش دهيد. جَزاؤُهُ مَنْ وُجِدَ ...*
4- دلايل بايد به گونهاى باشد که متهم نيز خود به راحتى اتهام را بپذيرد. مَنْ وُجِدَ ...*
5- وجود يک خلافکار در جمعى، دليل بر خلافکار بودن همه نيست. «مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ»*
6- کيفر خلافکار در کشور بيگانه مىتواند طبق قانون خود او باشد، نه کشور
جلد 4 - صفحه 256
ميزبان. «کَذلِکَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ»
7- سرقت، نمونهى بارز ستمکارى است. ( «ظالم» بجاى «سارق») «نَجْزِي الظَّالِمِينَ»