تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا قالَ کَبِيرُهُمْ أَ لَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَباکُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْکُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ قَبْلُ ما فَرَّطْتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْکُمَ اللَّهُ لِي وَ هُوَ خَيْرُ الْحاکِمِينَ «80» جلد 4 - صفحه 261 پس چون از يوسف مأيوس شدند (که يکى را به جاى ديگرى بازداشت کند)، نجواکنان به کنارى رفتند. (برادر) بزرگشان گفت: آيا نمى‌دانيد که پدرتان براى برگرداندن او بر شما پيمان الهى گرفته و پيش از اين نيز درباره يوسف کوتاهى کرده‌ايد. پس من هرگز از اين سرزمين نمى‌روم تا آنکه (يوسف عفو کند يا آنکه) پدرم به من اجازه دهد يا خدا در حقّ من حکمى کند و او بهترين داور و حاکم است.