1- نفس براى توجيه گناه، کارهاى زشت را در نظر انسان زيبا جلوه مىدهد.
«سَوَّلَتْ لَکُمْ أَنْفُسُکُمْ»
2- صبر، شيوهى مردان خداست وصبر جميل، صبرى است که در آن سخنى بر خلاف تسليم و رضاى خداوند گفته نشود. «3» «فَصَبْرٌ جَمِيلٌ»
3- هرگز از قدرت خداوند مأيوس نشويم. «عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ»
4- يعقوب به زنده بودن سه فرزندش (يوسف، بنيامين، برادر بزرگتر) يقين داشت و به ملاقاتشان اميدوار بود. «أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعاً»
5- براى قدرت الهى، حل مشکلات تازه و کهنه، يکسان است. خداوند مىتواند يوسف ديروز و برادر امروز شما را يکجا دورهم گرد آورد. «جَمِيعاً»
6- مؤمن، حوادث تلخ را نيز از حکمت خدا مىداند. «الْحَکِيمُ»
7- باور وتوجّه به عالمانه وحکيمانه بودن افعال الهى، آدمى را به صبر وشکيبايى
«1». انفال، 48.
«2». يونس، 24.
«3». تفسير نورالثقلين.
جلد 4 - صفحه 266
در حوادث دشوار وادار مىکند. «فَصَبْرٌ جَمِيلٌ، إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَکِيمُ»