هر چه زمان مىگذشت، برادران مبهوتتر شدند که چرا عزيز مصر در برابر نامهى پدرشان
جلد 4 - صفحه 273
گريه کرد!؟ عزيز از کجا ماجراى يوسف را مىداند؟ راستى قيافه او به يوسف شباهت زيادى دارد! نکند او يوسف باشد، چه بهتر که از خودش بپرسيم. اگر يوسف نبود به ما ديوانه نمىگويند؟ واگر يوسف بود از شرمندگى چه مىکنيم؟ هيجان سراسر وجود برادران را گرفته بود. بالاخره طلسم سکوت را با سؤالِ آيا تو يوسفى، شکستند.
در اينجا چه صحنهاى پيش آمد؟ و کدام نقاش مىتواند سيمايى از شرمندگى و شادى و گريه و در آغوش کشيدن را تصوير کند؟ خدا مىداند و بس.
بايد شرايط طورى فراهم شود که مردم سؤال کنند و براى رشد و تربيت، انگيزه آنان را بالا برد. در برادران يوسف دائماً انگيزه براى جستجو و سؤال زياد مىشد. با خود مىگفتند: چرا اصرار داشت بنيامين را به همراه خود بياوريم؟ چرا پيمانه در بار ما پيدا شد؟ چرا پول ما را در نوبت اوّل برگرداند؟ او از کجا داستان يوسف را مىداند؟ نکند ديگر به ما غلّه ندهد؟ وقتى اين هيجانها در روح آنها اوج گرفت، پرسيدند: آيا تو يوسف هستى؟ گفت: بله ....
امام صادق عليه السلام فرمودند: به تحقيق در حضرت قائم عليه السلام سنتى از يوسف است ... مردم حضرت را نمىشناسند تا اينکه خداوند اذن دهد که خود را معرفى کند. «1»