1- سعه صدر، ابزار و وسيله‌ى رياست است. «لا تَثْرِيبَ عَلَيْکُمُ الْيَوْمَ»
2- همين که خلافکار اعتراف کرد، بپذيريد واو را خجل نکنيد. «إِنَّا کُنَّا خاطِئِينَ. قالَ لا تَثْرِيبَ عَلَيْکُمُ»
3- گذشت خود را به همه اعلام کنيد تا ديگران هم سرزنش نکنند. «لا تَثْرِيبَ عَلَيْکُمُ»
4- يوسف عليه السلام به بازسازى روحى روانى برادران گنهکار پرداخت، ما نيز چنين کنيم. لا تَثْرِيبَ ...*
5- گذشت و عفو از مردم بايد فورى باشد. «الْيَوْمَ»
6- عفو در اوج عزّت و قدرت، سيره اولياى خداست. «لا تَثْرِيبَ عَلَيْکُمُ الْيَوْمَ»
7- فتوت را از يوسف بياموزيم که هم حقّ خود را بخشيد و هم از خداوند طلب آمرزش و عفو مى‌کند. لا تَثْرِيبَ ... يَغْفِرُ اللَّهُ
8- آنجا که بنده مى‌بخشد از خداوند که ارحم الراحمين است چه انتظارى جز عفو داريم. «يَغْفِرُ اللَّهُ لَکُمْ»
9- بخشيدن شرمندگان، سيره‌ى الهى است. (يغفر در قالب مضارع آمده است.)
10- عفو خداوند، شامل کسانى هم که سالها موجب آزار دو پيامبر او (يوسف و يعقوب) شده‌اند، مى‌شود. «وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»
11- گذشت ستم‌ديدگان از ظالمين، زمينه ساز شمول مغفرت الهى است، ولى در آمرزش او به مغفرت و رحمت الهى نيز منوط است. لا تَثْرِيبَ عَلَيْکُمُ ... يَغْفِرُ اللَّهُ لَکُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
12- توصيف خداوند به مغفرت و رحمت، (مانند «أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ») از آداب دعا و استغفار است.
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 277