1- استقبال در بيرون شهر، کار نيکويى است. «فَلَمَّا دَخَلُوا عَلى يُوسُفَ» در بيرون شهر مراسم استقبال از يعقوب بود و يوسف در آنجا خيمه زده بود.
2- پست ومقام نبايد ما را از احترام به والدين غافل کند. قالَ ادْخُلُوا مِصْرَ ...
3- حتّى اگر شخص اوّل کشور نيز خواست از امنيّت سرزمين خود سخن بگويد، بايد توجّه به لطف خداوند داشته باشد. «إِنْ شاءَ اللَّهُ» زيرا تا خدا نخواهد، امنيّتى در کار نيست، چنانکه گروهى از سنگهاى کوه خانه ساختند تا درامان باشند، ولى قهر خداوند امنيّت آنان را به هم زد. «وَ کانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً
«1». تفسير نمونه و مجمعالبيان.
جلد 4 - صفحه 287
آمِنِينَ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ» «1»
4- در انتخاب محلّ سکونت، يکى از مهمترين مسائل، امنيّت است. «آمِنِينَ»
5- اگر يوسفها حاکم باشند، امنيّت برقرار خواهد شد. «آمِنِينَ»