1- ظلم، مايه‌ى ذلّت است. روزى که برادران، يوسف را به چاه انداختند، روز خنده آنان و ذلّت يوسف بود و امروز به عکس شد.
2- براى آمرزش گناهان، توسّل به اولياى خداوند جايز است. «يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا»
جلد 4 - صفحه 285
3- دعاى پدر تأثير ويژه‌اى دارد. «يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا»*
4- براى توبه هيچگاه دير نيست. «اسْتَغْفِرْ لَنا»*
5- اعتراف به گناه و خطا زمينه آمرزش است. «إِنَّا کُنَّا خاطِئِينَ»*
6- براى دعا، ساعات خاصّى اولويّت دارد. «قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ»
7- دعاى پدر در حقّ فرزندان، اثر خاصّى دارد. «سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ»
8- پدر نبايد کينه‌توز باشد ولغزش فرزندان را در دل نگهدارد. «أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ»
9- به هنگام اقرار خلافکار، او را ملامت نکنيد. هنگامى که گفتند: «إِنَّا کُنَّا خاطِئِينَ» ما خطاکار بوديم. پدر گفت: «سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ»
10- گناهکار را به مغفرت الهى اميدوار کنيم. «قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّي»*
11- در استجابت دعا و توسّل به اولياى الهى صبور باشيم. «سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ»*
12- حضرت يعقوب از حقّ خويش گذشت و براى حقّ الهى وعده دعا به فرزندان داد. «أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّي»*
13- لطف خداوند، شامل بزرگ‌ترين گناه و گناهکاران نيز مى‌شود. «هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» با اينکه دو نفر از پيامبران الهى مورد آزار و اذيّت چندين ساله قرار گرفته‌اند، باز اميد بخشايش از او مى‌رود.