دعوت کننده به توحيد با توده مردم فرق دارد، همان گونه که در دو آيه قبل گفتيم تودهى مردم غالباً ايمانشان آلوده به شرک است؛ «وَ ما يُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِکُونَ» امّا مبلغ آسمانى بايد بتواند بگويد: «وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِينَ»
جلد 4 - صفحه 302