تفسیر نور (محسن قرائتی)
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّکُمْ بِلِقاءِ رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ «2»
خداست آنکه آسمان‌ها را بدون ستون‌هايى که آن را ببينيد برافراشت، سپس بر عرش (مقام فرمانروايى) برآمد وخورشيد وماه را که هر کدام تا زمان معينى حرکت دارند، تسخير نمود. او کار (هستى) را تدبير مى‌کند، آيات خود را به روشنى بيان مى‌کند تا شايد به لقاى پروردگارتان يقين حاصل کنيد.