تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْ‌ءٍ إِلَّا کَباسِطِ کَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ لِيَبْلُغَ فاهُ وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ وَ ما دُعاءُ الْکافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ «14» تنها خواندن او حقّ است و کسانى را که (مشرکان) جز او مى‌خوانند هيچ پاسخشان نمى‌گويند، مگر مانند کسى که دو دستش را به سوى آب گشوده تا آن را بدهانش رساند و حال آنکه نخواهد رسيد و دعا و خواست کافران (از غير خدا) جز در گمراهى (وبه هدر رفتن و انحراف) نيست.