1- جز خدا به سراغ ديگران نرويد که از غير او هيچ کارى ساخته نيست.
«لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ»
2- سرچشمهى شرک مردم، تصوّرات و خيالات باطل آنهاست. کَباسِطِ کَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ ... وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ
3- هرکس خالصانه خدا را بخواند، با دست پر برمىگردد. دست خالى برگشتن به خاطر توجّه به غير خداست. لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِ ... وَ ما دُعاءُ الْکافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ