تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى‌ کُلِّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِما لا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ کَفَرُوا مَکْرُهُمْ وَ صُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ «33» جلد 4 - صفحه 365 پس آيا آن (خدايى) که بر هر کس و عملکرد او حاکم و ناظر است، (با بُت‌هاى ساختگى يکى است؟) و (لى) آنان براى خدا شريکانى قرار داده‌اند. بگو: آنها را نام ببريد (چه هستند و چه توانى دارند؟) آيا خدا را از شريکانى در زمين خبر مى‌دهيد که او نمى‌شناسد؟ يا سخنى توخالى (مى‌گوييد)، بلکه براى کسانى‌که کفر ورزيدند، مکرشان آراسته جلوه داده شده است و از راه (حقّ) باز داشته شده‌اند و هر که را خدا گمراه کند، پس براى او هيچ هدايت کننده‌اى نيست.