تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ کُلاًّ نَقُصُّ عَلَيْکَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَکَ وَ جاءَکَ فِي هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِکْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ (120) جلد 6 - صفحه 159 وَ کُلًّا نَقُصُّ عَلَيْکَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ‌: و هر خبرى که ما بيان و شرح دهيم بر تو از اخبار پيغمبران. ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَکَ‌: آن چيزى است که ثابت مى‌گردانيم به آن قلب تو را، يعنى فايده اين خبرها آنکه دل تو را بيارامد و يقين تو را بيفزايد و بر اداى رسالت ثبات نمائى و از ايذاى کفار شکيبا باشى. وَ جاءَکَ فِي هذِهِ الْحَقُ‌: و آمده است به تو در اين سوره آنچه درست و راست است. تخصيص اين سوره به حق براى تشريف يا به اعتبار آنکه بعضى از امور حقه اين سوره اکد است از بعض ديگر مذکوره در غير اين سوره، و الا همه سور قرآنى حق است. يا معنى آنکه حق به تو آمد در اين خبرها يا در اين ايام و ازمان. وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِکْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌: و پندى و يادآورى است براى ايمان آورندگان. اين اشاره است به سائر فوائد عامه. حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در خطبه (89) فرمايد: فاتّعظوا عباد اللّه بالعبر النّوافع و اعتبروا بالاى السّواطع و ازدجروا بالنّذر البوالغ و انتفعوا بالذّکر و المواعظ ... «1» يعنى: پس پند پذيريد اى بندگان خدا به عبرتهاى فائده‌رسان، و عبرت يابيد به آيتهاى باهره قرآن، يا نظر کنيد در آثار گذشتگان و بترسيد از آنچه رسيد بديشان و منزجر شويد به ترساننده بى‌پايان، و فايده بريد به يادآورى پند دهندگان و موعظه پنددهندگان.