1- در هيچ دورهاى از تاريخ، تمام افراد قومى، هم عقيده نبودهاند. «فَاخْتُلِفَ فِيهِ»
2- از اختلاف مردم در دين و ايمان آوردن بعضى و کفر عدّهاى ديگر، ناراحت و نگران نباشيم که اين حادثهى جديدى نيست. «آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ»
3- با اينکه در آياتى از قرآن مجيد، تورات، کتاب نور خوانده شده، «1» امّا باز هم مردم در آن نور اختلاف کردهاند. «فَاخْتُلِفَ فِيهِ»
4- خداوند، خود نيز سنّتهاى خويش را مراعات کرده و زير پا نمىگذارد، چرا که قبل از هر کس، اين قانونگذار است که بايد احترام قانون را داشته باشد. «وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ» (خداوند دنيا را محلّ داورى قرار نداده است)
5- سنّتهاى الهى، بر اساس مقام ربوبيّت اوست. «سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ»
6- مهلت دادن به اختلاف کنندگان در کتاب آسمانى، از سنّتهاى الهى است.
«کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ»