پیام‌های تفسیر نور

1- سفيه، از تصرّف در مال خود ممنوع است. «لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ» 2- مالى که سبب برپا ماندن جامعه است، نبايد در اختيار سفيه باشد. أَمْوالَکُمُ الَّتِي‌ ... قِياماً 3- حاکم شدن سفيه حتّى بر اموال خود، ضربه‌ى اقتصادى به جامعه است و جامعه نست به اموال شخصى افراد حقّ دارد. «أَمْوالَکُمُ» به جاى «أموالهم» 4- در برخوردها، بايد به مصالح اقتصادى جامعه و رشد فکرى افراد توجّه کرد، نه عواطف و ترحّم‌هاى گذرا. «لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَکُمُ» 5- مال و ثروت، قوام زندگى و اهرم نظام است. «جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ قِياماً» 6- سرمايه نبايد راکد بماند. بايد اموال يتيمان و سفيهان هم، در مدار توليد و سوددهى قرار گيرد و از درآمدش زندگى آنان بچرخد، نه از اصل مال. «وَ ارْزُقُوهُمْ فِيها» به جاى «منها» 7- به ابعاد روحى و شخصيّت محرومان بايد توجّه کرد. «قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً» 8- ممنوع کردن افراد از تصرّف در اموالشان، واکنش دارد. چاره‌ى آن برخورد و سخن نيکوست. «قَوْلًا مَعْرُوفاً»