1- بايد خود را جاى ديگران گذاشت، تا دردها را بهتر درک کرد. با يتيمان مردم چنان رفتار کنيم که دوست داريم با يتيمان ما آنگونه رفتار شود. «تَرَکُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً»
2- هرکه آتشى روشن کند، دودش به چشم خودش مىرود. ظلم امروز به ايتام مردم، به صورت سنّت در جامعه در مىآيد و فردا دامن يتيمان ما را هم مىگيرد. «وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَکُوا ...»
3- در شيوههاى تبليغى، بايد از عواطف وفطريّات هم استفاده کرد. «ذُرِّيَّةً ضِعافاً»
4- نه خيانت در اموال يتيمان، نه خشونت در گفتار با آنان. «فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا ...»
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير مجمعالبيان.
«3». تفسير کبيرفخررازى.
جلد 2 - صفحه 27
5- يتيمان، در کنار لباس وخوراک، به محبّت و عاطفه و ارشاد هم نياز دارند.
«وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً»