1- براى حفظ آبرو و شرف ديگران، اسلام براى اثبات زنا، چهار شاهد مقرّر کرده است، و حتّى اگر سه شاهد گواهى دهند، هر سه شلّاق مىخورند، ولى براى اثبات قتل، دو شاهد کافى است. «أَرْبَعَةً مِنْکُمْ»
2- شاهد بر زنا، هم بايد مرد باشد و هم مسلمان، تا در اثبات جرم، دقّت لازم صورت گيرد. «أَرْبَعَةً مِنْکُمْ»
3- گواهى بر زنا واجب نيست. «فَإِنْ شَهِدُوا» 4- در قضاوت به علم خود اکتفا نکنيم، گواهى لازم است. «فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ» 5- کيفر زن زناکار، حبس در «خانه» است، نه زندانهاى عمومى، که ممکن است
«1». تفسيربرهان، ج 1، ص 353.
«2». تفسير راهنما.
«3». وسائل، ج 28، ص 61.
جلد 2 - صفحه 35
فساد بيشتر بياموزد. «فَأَمْسِکُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ»
6- حبس زن در خانه، براى آنست که افراد جامعه را فاسد نکند و از ازدواج محروم بماند و ميدانى براى لذّت پيدا نکند. «فَأَمْسِکُوهُنَّ»
7- براى سالم سازى و پاکسازى جامعه، حبس مجرم لازم است. «فَأَمْسِکُوهُنَّ»
8- حبس ابد، کيفر زنان شوهردارى بوده است که مرتکب زنا شدهاند. «حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ» البتّه اين حکم موقّت بوده تا به تازيانه و سنگسار کيفر شود.
«أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا»