تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِکَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِيماً حَکِيماً «17» بى گمان (پذيرش) توبه بر خدا، براى کسانى است که از روى جهالت کار بد مى‌کنند، سپس زود توبه مى‌کنند. پس خداوند توبه‌ى آنان را مى‌پذيرد و خداوند، دانا و حکيم است.