تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ کُفَّارٌ أُولئِکَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً «18»
و پذيرش توبه، براى کسانى که کارهاى زشت مىکنند تا وقتى که مرگ يکى از آنان فرا رسد، آنگاه مىگويد: همانا الآن توبه کردم، نيست. و نيز براى آنان که کافر بميرند، بلکه براى آنان عذاب دردناک مهيّا کردهايم.