اين آيه به گوشهاى از شرايط قبولى توبه اشاره مىکند. از جمله آنکه:
الف: گناه، از روى نادانى وبىتوجّهى به عواقب گناه باشد، نه از روى کفر و عناد.
ب: گنهکار بايد زود توبه کند، پيش از آنکه گناه او را احاطه کند، يا خصلت او شود، يا قهر و عذاب الهى فرا رسد.
امام صادق عليه السلام فرمود: هر گناهى که انسان مرتکب شود گرچه آگاهانه باشد در حقيقت جاهل است، زيرا خود را در خطر قهر الهى قرار داده است. «1»