1- توبه در حال اختيار و آزادى ارزش دارد، نه در حال اضطرار يا مواجهه با خطر. «إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ»
2- اصرار بر گناه، توفيق توبه را از انسان مىگيرد. کلمهى «يَعْمَلُونَ» نشانه استمرار و کلمهى «سيئات» به معناى تعدّد و تکرار گناه است.
3- توبه را نبايد به تأخير انداخت. چون زمان مرگ معلوم نيست و توبه هنگام معاينهى مرگ، پذيرفته نمىشود. إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ ...
جلد 2 - صفحه 38
4- هنگام خطر ومرگ، فطرت خداشناسى انسان آشکار مىشود. «إِنِّي تُبْتُ الْآنَ»
5- کافر مردن و بد عاقبتى، همهى اعمال نيک و از جمله توبه را تباه و حبط مىکند. «يَمُوتُونَ وَ هُمْ کُفَّارٌ»