تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَکُمْ وَ يَهْدِيَکُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ يَتُوبَ عَلَيْکُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَکِيمٌ «26»
ترجمه
ميخواهد خدا که بيان کند براى شما و هدايت نمايد شما را بطريقههاى آنانکه بودند پيش از شما و توبه پذيرد از شما و خدا داناى درست کردار است.
تفسير
خداوند از باب لطف بر بندگان بيان ميفرمايد آنچه را مصلحت آنها باشد از فعل و ترک و احکام شرعيه تابع مصالح و مفاسد واقعيه است و طريقه اهل حق و انبياء عظام هميشه بر پيروى احکام الهى بوده که هميشه تابع مصالح و مفاسد واقعيه است نهايت آنکه بر حسب ازمان اگر مصلحت تغيير مينمود حکم هم تغيير ميکرد و الا فلا پس تمام طريقهها و شرائع انبياء بر يک منوال بوده که در آن ملاحظه صلاح و فساد حال بندگان شده است و با اينحال اگر احيانا بواسطه جهالت معصيتى از بندگان سر زند چون خداوند ارحم الراحمين است توبه آنها را ميپذيرد و يا ارشاد ميفرمايد بندگان را بآنچه
جلد 2 صفحه 46
مانع شود از وقوع آنها در معصيت و خداوند عالم است بتمام مصالح و مفاسد و شما عالم نيستيد و تمام احکامش مطابق با حکمت است.