1- تعيين ميزان ارث، به فرمان خداست. «لِکُلٍّ جَعَلْنا مَوالِيَ»
2- خويشان نزديکتر، در ارث بردن اولويّت دارند. «الْأَقْرَبُونَ»
3- انسان حقّ دارد در شرايطى مالکيّت خود را از طريق پيمان و قرارداد به ديگرى واگذار کند. «عَقَدَتْ أَيْمانُکُمْ»
4- تعهّدات انسان در زمان حياتش، پس از مرگ، محترم است. «وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ
«1». وسائل، ج 12، ص 241.
جلد 2 - صفحه 60
أَيْمانُکُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ»
5- وفاى به پيمان و عهد، واجب است. «فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ»
6- بدهکاران بايد براى پرداخت بدهى، به سراغ طلبکاران بروند. «فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ»
7- ايمان به حضور خداوند، رمز تقوا و هشدار به کسانى است که وفادار به پيمانهاى خود نيستند. «إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً»