تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَکُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً فَساءَ قَرِيناً (38) ترجمه‌ و آنانکه انفاق ميکنند مالهاى خودشان را براى نمايش بمردم و ايمان نميآورند بخداوند بروز بازپسين و کسيکه باشد شيطان او را همنشين پس بد همنشينى است. تفسير نکته عطف در آيه قبل اشاره شد و انفاق ريائى اگر چه فيض ره فرموده‌ جلد 2 صفحه 56 مشارک با بخل و در حکم عدم انفاق است ولى بنظر حقير بدتر است زيرا ريا حرام و شرک خفى است و در اينجا چون بغرض مفاخرت است مکمّل اين خلق مذموم و مؤکد اين عمل مشئوم است لذا مرائى در آيه شريفه متصف بعدم ايمان بخدا و روز جزا شده است چون اگر معتقد بخدا و روز جزا باشد ميداند وعده خداوند تخلف ندارد و نعم اخروى را بمفاخره موهوم دنيوى نميفروشد و از اينجا معلوم ميشود که قرين و انيس و مصاحب او شيطان است که اين قبيل آثار موهومه را در نظر او جلوه داده مال دنيا و نعيم عقبى را از او گرفته و عذاب آخرت را براى او آماده نموده چه رفيقى است بدتر از آنکه دنيا و آخرت شخص را بباد دهد.