1- اظهار تأسف بر حال منحرفان، يکى از راههاى هشدار وتبليغ است. وَ ما ذا عَلَيْهِمْ ...
2- لازمهى ايمان به خدا، انفاق به محرومان است. آمَنُوا ... أَنْفَقُوا
3- انفاق فقط در اموال نيست، بلکه از هرچه که خداوند داده، (علم، آبرو، مقام ...)
پسنديده است. «مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ»
4- اگر بدانيم که نعمتها از خداوند است، روحيّهى انفاق در ما قوى مىشود.
«رَزَقَهُمُ اللَّهُ»
5- افراد بخيل، يا رياکار بدانند که زير نظر خداى آگاه قرار دارند. «کانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً»