پیام‌های تفسیر نور

1- هم بخل وترک انفاق بد است، هم انفاق ريايى. در آيه‌ى پيشين از بخل نکوهش شد و در اينجا از بخشش‌هاى رياکارانه. يَبْخَلُونَ‌، يُنْفِقُونَ‌ ... رِئاءَ النَّاسِ‌ 2- عامل ريا، عدم ايمان واقعى به خدا و قيامت است. «رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ» 3- هدف از انفاق، تنها سير کردن گرسنگان نيست، چون اين هدف با رياکارى هم تأمين مى‌شود. بلکه هدف، رشد معنوى انفاق کننده نيز مى‌باشد. «يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ» 4- خداوند رياکاران را دوست ندارد. لا يُحِبُّ مَنْ کانَ مُخْتالًا فَخُوراً ... وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ‌ 5- دل که از خدا تهى شد، جايگاه هميشگى شيطان مى‌شود. لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ‌ ... يَکُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً