تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُکارى حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَيْدِيکُمْ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُوراً «43»
اى کسانى که ايمان آوردهايد! در حال مستى به نماز نزديک نشويد، تا آنکه بدانيد چه مىگوييد. و نيز در حال جنابت نزديک (مکان) نماز، (مسجد) نشويد، مگر به طور عبورى (و بىتوقّف) تا اينکه غسل کنيد. و اگر بيمار يا در سفر بوديد، يا يکى
«1». انعام، 23.
جلد 2 - صفحه 74
از شما از جاى گودى (کنايه از قضاى حاجت) آمد، يا تماسى (و آميزش جنسى) با زنان داشتيد و (در اين موارد) آب نيافتيد، پس بر زمين (و خاک) پاک و دلپسندى تيمّم کنيد، (دو کف دست بر خاک زنيد) آنگاه صورت و دستهايتان را مسح کنيد، همانا خداوند، بخشنده و آمرزنده است.