تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَکْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً «42» در چنين روز، کسانى که کفر ورزيدند و پيامبر را نافرمانى کردند، آرزومى‌کنند که‌اى کاش با زمين يکسان مى‌شدند و هيچ سخنى را نمى‌توانند از خدا کتمان کنند. «1». تفسير نورالثقلين، ج 5، ص 112. «2». نور، 24. «3». غافر، 51. «4». نورالثقلين، ج 1، ص 399. «5». تفاسير برهان و عيّاشى. جلد 2 - صفحه 73