تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها أَوْ نَلْعَنَهُمْ کَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ وَ کانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا «47»
اى کسانى که به شما کتاب (آسمانى) داده شده! به آنچه نازل کرديم که تصديق کننده چيزى (تورات وانجيل) است که با شماست، ايمان آوريد، پيش از آنکه چهره‌هايى را محو و نابينا کنيم، پس به پشت برگردانيم، يا مورد لعن خويش سازيم، آنگونه که اصحابِ روزِ شنبه (يهوديان متخلّف) را لعنت کرديم. و فرمان خداوند، شدنى است.