خودستايى و خويشتن را بىعيب دانستن و خود را برگزيده و ممتاز ديدن، مورد نکوهش
«1». کافى، ج 2، ص 284.
جلد 2 - صفحه 81
قرآن است، چنانکه مىفرمايد: «فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى» «1» از خود ستايش نکنيد، خداوند داناتر است که متّقى کيست. حضرت على عليه السلام در خطبهى «همام» يکى از نشانههاى متّقين را اين مىداند که هرگاه ستايش شوند، مىهراسند.