«نَقير» يا گودى پشت هسته‌ى خرماست، و يا آن چيزى است که پرندگان با منقار خود برمى‌دارند و کنايه از امر ناچيز و اندک است.
امام باقر عليه السلام درباره‌ى «نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْکِ» فرمود: مقصود امامت و خلافت است و مقصود از «الناس» ما اهل‌بيت هستيم. «1» يعنى اگر کسانى به قدرت برسند به اندازه نخ هسته‌ى خرمايى به اهل‌بيت عليهم السلام قدرت نخواهند داد.
در تفسير مجمع‌البيان آمده که يهود به قدرى انحصار طلبند که اگر قدرتى به دست آورند، به ديگران نمى‌دهند. اين معنى، با روحيّه‌ى بخل و تنگ نظرى يهود، سازگارتر است.
«1». کافى، ج 1، ص 205.
جلد 2 - صفحه 84