آيه‌ى قبل اشاره به بخل يهود بود و در اين آيه به حسادتشان اشاره شده است و حسد از بخل بدتر است. چون در بخل مال خود را نمى‌بخشد، ولى در حسد از بخششِ ديگرى هم ناراحت است.
يهود که پيشتر مورد لطف و نعمت خدا قرار گرفته‌اند، چرا از اينکه ديگران به نعمت و قدرتى برسند، از روى حسد، ناراحت مى‌شوند؟ چرا آل‌ابراهيم برخوردار باشند و آل‌محمّد و بنى‌هاشم، محروم؟
جلد 2 - صفحه 85
در روايات، اهل‌بيت فرموده‌اند: آنان که مورد حسادت قرار گرفته‌اند، ماييم. «1»
در حديث از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم که فرمود: مراد از «کتاب»، نبوّت و مراد از «حکمت»، فهم و قضاوت و مراد از «ملک عظيم»، اطاعت مردم است. «2»
امام باقر عليه السلام در تفسير «ملک عظيم» فرمود: مراد آن است که خداوند در ميان آنان امامان بر حقّ قرار داد. «3»
در حديث ديگر از حضرت على عليه السلام مى‌خوانيم که فرمود: مراد از آل‌ابراهيم ما اهل‌بيت پيامبر هستيم. «4»