تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً (64) ترجمه‌ و نفرستاديم هيچ پيغمبرى را مگر براى آنکه اطاعت کرده شود بفرمان خدا و اگر آنکه ايشان هنگاميکه ستم کردند بر خودهاشان آمدندى ترا پس آمرزش خواستندى از خدا و طلب آمرزش نمودى براى ايشان پيغمبر هر آينه يافتندى خدا را توبه‌پذير مهربان.. تفسير باز درياى رحمت الهى بجنبش آمده اولا اشاره فرموده بآنکه کسانيکه راضى بحکم پيغمبر نشدند کافرند چون غرض از ارسال رسول مطاعيّت او است ثانيا اشاره فرموده بآنکه اين ظلمى بود که آنها در باره خودشان نمودند که نفاق ورزيدند و حق خودشان را تضييع نمودند يا اگر نائل هم شدند از راه حرام تحصيل کردند ثالثا فرموده که مأيوس از رحمت الهى نباشند اگر بيايند نزد پيغمبر و از روى اخلاص بدرگاه الهى تائب شوند و از خدا طلب مغفرت نمايند و آنحضرت را شفيع قرار دهند تا براى آنها طلب مغفرت فرمايد خداوند توبه آنها را قبول خواهد فرمود. جلد 2 صفحه 77