تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصابَتْکُمْ مُصِيبَةٌ قالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَکُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً (72)
بعد حال منافقين را بيان مى‌فرمايد:
وَ إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَ: و بدرستى که بعضى از شما، هر آينه کسى است که درنگ و تأخير مى‌کند در خروج به جهاد، يعنى منافقان که عبد اللّه ابىّ و اصحاب اويند، در روز احد تخلف ورزيدند. يا بعضى از شما قسم خورد که به خدا ردنگ کند و تخلف نمايد در جهاد، تا مردمان را باز دارند از خروج به حرب و محاربه کردن با اعداء دين. فَإِنْ أَصابَتْکُمْ مُصِيبَةٌ: پس اگر برسد شما را اى مؤمنان، واقعه‌اى چون قتل و هزيمت، قالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَ:
گويد آن مبطئ منافق، بدرستى که خدا انعام فرمود بر من، إِذْ لَمْ أَکُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً: زيرا من نبودم با مؤمنان حاضر شده در معرکه جهاد تا به اين بليه مبتلا شوم.